De naam Noto Soeroto kende ik wel, maar ik had nog nooit iets van hem gelezen. Dit prozagedicht is nogal cryptisch, maar wordt begrijpelijk als je het achtergrond stuk leest waarvan Bert de link stuurde. Ik vind het is een bijzonder gedicht (relatie tot het moderland, solidariteit met minder bedeelden) dat in je hoofd blijft zitten.
Anke
Anke
