schreef op februari 28, 2021
om
10:32 am
Een prachtig gedicht als een mokerslag, maar toch herkenbaar (helaas). Je zou overal "kan" voor willen zetten (zuiverheid kan hypocrisie opwekken), maar dan zou de impact verloren gaan. De kracht zit in de spiegeling. De illustratie (die erbij hoort, neem ik aan) is curieus, want de handen reiken juist naar elkaar en raken vervlochten. Tot slot: waarom heet het Atlas?
Beheerdersantwoord van: admin
Een spiegel die Komrij ons voorhoudt, als Erasmus, het deed mij schrikken. Ben ik zo ook? Ongetwijfeld soms wel.
"Atlas", de titel verwijst volgens mij naar de drager van de wereld, om aan te geven dat K. een omvattende zaak wil beschrijven. De illustratie is dan weer bedoeld om de zaak nog eens op de kop te zetten: is het wel zo?; het laatste woord is niet gezegd.
"Atlas", de titel verwijst volgens mij naar de drager van de wereld, om aan te geven dat K. een omvattende zaak wil beschrijven. De illustratie is dan weer bedoeld om de zaak nog eens op de kop te zetten: is het wel zo?; het laatste woord is niet gezegd.