Remco Campert roept nogal wat uiteenlopende reacties op, altijd met respect natuurlijk, want dat past ons tegenover de dood. Over zijn belang als dichter schijnen de meningen verdeeld, vaak verschuift het commentaar meteen naar de kwaliteit van zijn proza. Zijn lichtvoetigheid is iedereen opgevallen. Zelf zag hij zich het liefst als dichter. Ben ik dat met hem eens? Waarschijnlijk sloeg hij de diepzinnigheid van sommige gedichten hoger aan dan de lichtheid van zijn proza, en dat berust op een denkfout. Matig geschreven diepzinnigheid is minder dan goed geschreven lichtheid. Ik beschouw hem als onze beste minor poet.