GASTENBOEK

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 18.232.59.38 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
303 berichten.
annette van dijk annette van dijk uit enschede heeft geschreven op juli 3, 2022 om 9:14 am
Bij het lezen van dit gedicht moest ik erg aan l' Infinito van Leopardi denken. Ik stuur het hier in de oorspronkelijke tekst en met een vertaling.
Het gedicht is door P.N. van Eyck vertaald, maar ook anderen (o.a.Keuls) waagden zich eraan.

Maar over het beeld van de afgrond blijf je verder nadenken: Eckhart en een aantal mystici en bijvoorbeeld Baudelaire |(le Gouffre). Fascinerend, steeds weer.

L’Infinito
Sempre caro mi fu quest’ermo colle,
e questa siepe, che da tanta parte
dell’ultimo orizzonte il guardo esclude.
Ma sedendo e mirando, interminati
spazi di là da quella, e sovrumani
silenzi, e profondissima quïete
io nel pensier mi fingo; ove per poco
il cor non si spaura. E come il vento
odo stormir tra queste piante, io quello
infinito silenzio a questa voce
vo comparando: e mi sovvien l’eterno,
e le morte stagioni, e la presente
e viva, e 'l suon di lei. Così tra questa
immensità s’annega il pensier mio:
e 'l naufragar m’è dolce in questo mare.

De oneindigheid
Steeds was mij dees verlaten heuvel dierbaar
En deze hegge, die naar zoveel kanten
De blikken van de verste kimmen afsluit
Maar als ik zit en voor me staar, verbeeld ik
Ruimten, achter die hegge, zonder grenzen,
En stilten bovenaards, en grondeloze
Rust in mij de gedachte; om welke, bijna
Angst het gemoed bevangt. En daar ‘k de wind hoor
Bruisen door deze struiken, vergelijk ik
Met deze stem die oneindige stilte,
En de eeuwigheid doemt op in die herinnering,
En de dode seizoenen, en dit van heden,
Dat leeft, en zijn geluid. Aldus in deze
Onmeetlijkheid verdrinkt zich mijn gedachte
En schipbreuk is mij zoet in deze golven.

(Leopardi)
Beheerdersantwoord van: admin
Hartelijk dank voor de uitvoerige reactie.
Het gedicht van Leopardi plaatste ik eerder met een parafrase van de vertaling door Van Eyck! Een coïncidentie die aangeeft hoe klassiek het is.

https://www.arspoetica.eu/wp-content/uploads/2022/02/GEDICHT-03-2022-Archief-Leopardi-L-infinito.docx
admin admin heeft geschreven op juni 24, 2022 om 7:47 am
Hieronder de reacties op het gedicht van week 25:

Hooft-Noodlot
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit Rockanje heeft geschreven op juni 20, 2022 om 4:31 pm
De inhoud van het prachtige klassieke gedicht doet mij eerder denken aan Spinoza dan aan de gomaristen. Ik kan zo gauw niet vinden of Hooft op de hoogte was van Spinoza’s werk.
Beheerdersantwoord van: admin
Gezien het jaartal kon ik de verleiding niet weerstaan een onorthodox verband met de synode te suggereren. Hooft was zoals ik schrijf, zeker geen partijganger hierin. Spinozistisch doet het gedicht inderdaad aan.
Dank voor je scherpzinnige observatie.
admin admin heeft geschreven op juni 10, 2022 om 10:15 am
Hieronder de reacties op het gedicht van week 23-2022:

Lehmann-De quintessence van de Blues
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit Rockanje heeft geschreven op juni 5, 2022 om 2:15 pm
Boeiend gedicht, boeiende dichter. Waarom worden zijn voornamen of initialen (L.Th.) niet vermeld? Ik ken hem ook als vertaler van enkele (Griekse) epigrammen uit de Anthologia Palatina verschenen in de bundel ‘Krekels in olijventuinen’, 1963. Die vertalingen hebben de waarde van oorspronkelijke gedichten. Zou het niet de moeite waard zijn die vertalingen, ook b.v. van Ida Gerhardt en anderen, in Ars Poetica te publiceren?
Beheerdersantwoord van: admin
Dank voor je uitgebreide reactie.
Hij is een voorbeeld van een ten onrechte op de achtergrond geraakte figuur. In de tijd van het optreden waaraan dit gedicht is ontleend waren de reacties ook al wisselend.
(zie http://www.epibreren.com/lehmann/recensies/1966.html)
Zijn vertalingen heb ik mijn stukje niet genoemd maar zijn wel te vinden via de daarin genoemde link over hem.
Voornamen e.d. vermeld ik alleen als er verwarring mocht ontstaan, bijv. bij de dichters met de naam Bloem.
Soms vermeld ik in de andere(.eu) site een literaire vertaling van een gedicht dat gepubliceerd wordt; in volgende gedichten zal ik dat frequenter doen. Op de .nl site heb ik tot nu toe alleen oorspronkelijk Nederlandstalige gedichten geplaatst; wat daaronder valt is, gezien je opmerking, een punt voor discussie vatbaar.
Nogmaals dank voor de reactie.
jaap ferwerda jaap ferwerda uit arnhem heeft geschreven op juni 5, 2022 om 7:49 am
Beg to differ: vroeger, heel vroeger, maakte het voorlezen van poëzie weinig uit tov het lezen. Maar sinds de toegankelijkheid van gedichten steeds minder een kenmerk werd, heeft voorlezen minder zin, behalve dan misschien om de klank van een gedicht. Dit geldt natuurlijk voor veel gedichten niet, zoals dit versje van Lehmann.
Beheerdersantwoord van: admin
Wat ik wilde benadrukken is dat de oorsprong van het dichten aan declamatie is verbonden. Door de eeuwen heen is de voordracht weliswaar minder belangrijk geworden, maar dichters of anderen bleven gedichten declameren.
De huidige neiging “spoken word” als iets nieuws te beschouwen gaat mij dan ook te ver. Dat is een ander punt dat ik wil onderstrepen.(Hoe onderstreep je een punt?).
Dank voor de doordachte reactie.
admin admin heeft geschreven op mei 27, 2022 om 11:14 am
Hieronder de reacties op het gedicht van week 21-2022:

Suster Bertken-Lyedeken
Anke Niehof Anke Niehof uit Renkum heeft geschreven op mei 22, 2022 om 9:47 am
Die hertaling was voor mij wel nodig. Ik vond het gedicht (in die hertaling) verrassend modern. Wat me aanspreekt is die arbeidsintensieve en liefdevolle omgang met de natuur in de tuin. Ben nu zelf veel in de tuin bezig en ik vind het heel herkenbaar. Bij devotie denk ik aan iets 'klefs' (sorry), maar dat is dit gedicht helemaal niet.
Beheerdersantwoord van: admin
Het is inderdaad een modern gedicht. Dank voor de reactie.
Bij “devotie” denk ik aan “toewijding” niet de negatieve connotatie die je in je reactie eraan geeft.

In deze link wordt het begrip verduidelijkt.
https://onzetaal.nl/uploads/nieuwsbrieven/devotie.html
admin admin heeft geschreven op mei 19, 2022 om 2:30 pm
Hieronder de reacties op het gedicht van week 20:

Stip-Op een big
Karin Eastwood Karin Eastwood uit Perth Australie heeft geschreven op mei 15, 2022 om 4:41 am
Een gedicht dat hier zeer word gewaardeerd. Mijn dank
Karin
Beheerdersantwoord van: admin
De waardering voor je reactie is hier groot. Dank ervoor!
admin admin heeft geschreven op februari 19, 2022 om 12:02 pm
Hieronder de reacties op het gedicht van week-07:

Beversluis-De zwaan
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit Rockanje heeft geschreven op februari 13, 2022 om 10:07 am
Een detailvraag: De dichter schrijft ‘gingt ge (…) revend open’, maar reven is toch de zeilen kleiner maken? Dat zou betekenen dat de zwaan zijn vleugels juist dichtvouwt, niet open.
Als de dichter zijn gedicht tot een derde had ‘verdicht’ en minder gezwollen taal had gebruikt, zou het aanvaardbaar zijn. Toch interessant genoeg om aan ons als lezers voor te leggen. Het doet me denken aan Saint-Saens ‘Le Cygne’ uit ‘Carnaval des Animaux’. Muziek en poëzie horen bij elkaar.
Beheerdersantwoord van: admin
Dank voor je reactie. Je opmerking over “reven” is een van de punten die aan te voeren zijn om de zwakte van het gedicht te tonen. Enkele andere vat je samen in je volgende zin: “gezwollen” en “ zou...aanvaardbaar zijn”.
Het gedicht zou ik niet geplaatst hebben als de schrijver om het zo mild te formuleren, minder excentriek zou zijn geweest. De minder betreden paden van de letteren bewandel ik graag.
Je laatste opmerking is mij uit het hart gegrepen: zij zijn (historisch) onscheidbaar.
admin admin heeft geschreven op januari 22, 2022 om 12:10 pm
Hieronder de reacties op het gedicht van week 03:

Van IJzer-januari
Linda Hansen Niehof Linda Hansen Niehof heeft geschreven op januari 19, 2022 om 11:18 am
Ik verdiep me op 't moment in twee boeken die zich afspelen in die kant van de wereld, "Snow Country" en "Le Testament Français" dus ik kon helemaal inkomen met 't sentiment van dit gedicht, vooral de laatste regel. Ik lees ook altijd graag iets dat zich afspeeld in de kou, hier in 't hete Melbourne .
Beheerdersantwoord van: admin
Bedankt voor de reactie.
Veel emigranten verlangen naar de winters van hun jeugd.
Wat de boeken die je noemt: het eerste van Faulks ken ik niet. Het boek van Makine heb ik indertijd gelezen (wij woonden toen "francofoon") en is een indrukwekkend verhaal over twee culturen. Je reactie bij de andere site(.eu)heb ik laten staan met een reactie.
admin admin heeft geschreven op november 27, 2021 om 12:12 pm
Hieronder de reacties op het gedicht van week 47:

Hamelink-Hercules Seghers
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit Rockanje heeft geschreven op november 21, 2021 om 5:24 pm
Een fascinerend gedicht! De vervanging van ‘gigant' door ‘Gyges' roept vragen op. Gyges is ook de naam van de herder die in Plato’s Politeia gebruik maakt van een ring die hem onzichtbaar maakt. De vraag die Plato aan de orde stelt is of rechtvaardigheid afhankelijk is van sociale controle (mensen zien wat je doet of nalaat) of van binnenuit, om zichzelfs wil, moet worden nagestreefd (dus ook als men onzichtbaar is voor anderen).
Beheerdersantwoord van: admin
Goedemorgen Manfred,

Dank voor je uitgebreide reactie. Zelf moest ook nadenken over Gyges; in het gedicht is een andere Gyges bedoeld, een van de zonen van Uranus. Deze wordt o.a. genoemd in de Theogonie van Hesiodus als een de Hecatonchiren, inderdaad reuzen. De editoren zijn het, ben ik na enig uitpluizen achtergekomen, niet erover eens of de naam Gyes(meest gebruikelijk) of Gyges moet luiden.
Anke Niehof Anke Niehof uit Renkum heeft geschreven op november 21, 2021 om 10:03 am
Wat een knoert van een gedicht, zo sterk en zo beeldend! Wat een trefzekere taal. Ik vind alle strofen prachtig, maar vooral de laatste strofe spreekt mij aan. Trefzeker wordt een verbinding tussen grafische kunst en archeologie gelegd: "eenvoud" (in de zin van terugbrengen tot essentie) en "schaal" (voor ons te ervaren).
Anke
Beheerdersantwoord van: admin
Dank voor de uitgebreide reactie. Het gedicht doet geheel recht aan het krachtige werk van Segers.
Twee van mijn favorieten komen hier samen, wat wil een mens nog meer!
admin admin heeft geschreven op november 20, 2021 om 11:58 am
Hieronder de reacties op het gedicht van week 46:

Blaman-Androgyne
Laurens Laurens heeft geschreven op november 20, 2021 om 9:18 am
Beetje een late reactie maar ik vind het een erg sterk gedicht en ook het woord "maanlichtwak" goed gevonden!
Beheerdersantwoord van: admin
Het gedicht is vol mooie beeldspraak. dank voor je reactie.
admin admin heeft geschreven op oktober 9, 2021 om 12:03 pm
Enkele posts hieronder de reacties op het gedicht van week 40:

Evenhuis-Knoopenschrift