GASTENBOEK

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 52.91.90.122 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
121 berichten.
Linda Hansen Linda Hansen uit Melbourne schreef op februari 25, 2018 om 1:41 am:
Leuk gedicht voor een ex Hollander, had veel plezier met 't taal gebruik, alleen heeft hij er geen mooi eind aan gemaakt.
Ik herinner me Bomans vaag dus heb geen ervaring met z'n gedichten

Linda
admin admin schreef op februari 10, 2018 om 4:47 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 06:

(voor Riekus Waskowsky)-Loesberg
Bert Bert schreef op februari 4, 2018 om 2:50 pm:
@ Anke

Dank voor de reactie.
De dichter was een scherpe, venijnige en kwetsbare man met een groot talent. Die kwaliteiten zorgden voor veel conflicten en droegen bij aan zijn ondergang. Van het talent kunnen we nog steeds genieten.
anke niehof anke niehof uit renkum schreef op februari 4, 2018 om 9:23 am:
Dit gedicht schuurt en knettert, is een beetje boosaardig, maar de uitleg van Bert geeft begrip. Ik vind het beeld dat je in een leeghoofd van alles kunt klutsen (zoals nepnieuws bijvoorbeeld) heel pregnant. De dichter zelf is verre van een leeghoofd.
admin admin schreef op januari 28, 2018 om 12:15 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 4:

Theologie-Teister
Bert Bert schreef op januari 21, 2018 om 1:14 pm:
@ Karin

Dank voor de reactie en je waardering. Het gaat om "het grote beeld".
Karin Karin schreef op januari 21, 2018 om 3:53 am:
Het is inderdaad opvallend hoeveel beeldjes aangeboden worden van "het grote beeld". Niet alleen in kerken natuurlijk. Overigens een leuk gedicht, herkenbaar.
admin admin schreef op januari 1, 2018 om 1:19 am:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 52:

Hooft: Geswinde grijsart die...
Bert Bert schreef op december 27, 2017 om 1:14 am:
@ Laurens

Het eerste deel is het makkelijkst te verklaren: Mithra is een zonnegod uit een Aziatische religie die in Rome veel aanhang kreeg in de eerste eeuwen van onze jaartelling. Hooft vergeleek zijn geliefde met de stralende zon.
Het tweede deel is lastiger: de geleerden zijn het daarover niet eens. De meest gehoorde verklaring is dat Granida begrepen moet worden als Gran-ida. “Gran” is groot in het Italiaans en ”ida” is een anagram van “dia” de vrouwelijke vorm van het Latijnse “dius” = goddelijk. Dan zou het tweede deel dus betekenen “grote godin”. Dat leek mij al met al redelijk, ware het niet dat een eerdere door Hooft aanbeden vrouw door hem Dia werd genoemd en daadwerkelijk Ida (Quekels) heette. Hij zou dan dus zijn latere vrouw een bijnaam geven die verwijst naar een eerdere vlam!
Granida is overigens ook de naam van een toneelstuk van Hooft.
Laurens Mostert Laurens Mostert schreef op december 26, 2017 om 9:29 pm:
Waarom noemde hij haar Mithra Granida?
Bert Bert schreef op december 26, 2017 om 4:49 pm:
@ Manfred Horstmanshoff

Dank voor de reactie. Prettig dat de aantekeningen in de smaak vallen. Deze zijn voor een deel ontleend aan anderen, voor een deel van eigen makelij. Toevallig heb ik het gedicht vanmiddag ook voorgelezen in eigen kring, om het te verduidelijken
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit ROCKANJE schreef op december 26, 2017 om 3:37 pm:
Wat een schitterend gedicht van Hooft! Prachtig die omslag halverwege van snel naar langzaam verlopen van de tijd. Eigenlijk moet je het hardop lezen. Dan wordt het nog duidelijker en gemakkelijker te begrijpen. Prima aantekeningen overigens. Dank!
admin admin schreef op december 10, 2017 om 12:00 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van
Week 49-2017

Ducal: Betrapt
Bert Bert schreef op december 4, 2017 om 5:07 pm:
@Anke
Dank voor de reactie. Het gedicht is inderdaad meer dan beeldend, bijna tastbaar.
anke niehof anke niehof schreef op december 4, 2017 om 10:23 am:
Heel mooi. Je voelt de verwarring en ongerustheid van het kind.
Bert Bert schreef op december 4, 2017 om 10:10 am:
@ Linda

Dank voor je bericht.
De “oerscène” behoeft achteraf gezien een toelichting. Freud bedoelde daarmee het zien door het kind van de geslachtsgemeenschap van de ouders of de voorstelling die het kind zich hiervan maakt. Het gedicht zie ik dus als een variant hiervan.
Fijn dat je de gedichten met aandacht leest.
In de selectie probeer ik een afwisseling te maken in verschillende velden, zo ook in de gecompliceerdheid van de gedichten. Maar ik ga nog eens na of er wat dat betreft voldoende evenwicht is mijn keuze.
Nogmaals dank voor je reactie.
Linda Hansen niehof Linda Hansen niehof uit Fish Creek Victoria Australia schreef op december 4, 2017 om 5:19 am:
Ik ben bang dat ik de freudiaanse oerscène niet door had. Ik vind gedichten in 't Nederlands, na nu al 46 jaar in Australië, moeilijk. Maar ik blijf ze lezen. Ik denk dat ik ben zoals meeste Nederlanders die al lang weg zijn ,dat ik de wat ongecompliceerde gedichten leuker vind. Maar ik blijf proberen.
Bert Bert schreef op november 26, 2017 om 2:02 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van

week 47-2017: Afgunst-Nolens
Bert Bert schreef op november 19, 2017 om 4:15 pm:
@ Anke

Dank voor je bericht. Zoals je las, is dit al het derde gedicht van Nolens. Deze teruglezend, zie ik dat ze ondanks de overeenkomsten, toch ook zeer verschillen.
Veel succes met de bollen!
Anke Niehof Anke Niehof uit Renkum schreef op november 19, 2017 om 10:02 am:
Mooi, helder, invoelbaar en toegankelijk gedicht van deze Vlaamse dichter. Sprak me ook aan omdat ik straks, heel aards, bollen in de grond ga zetten om er in het voorjaar (hopelijk) van te kunnen genieten. De tuin "bestaat".