GASTENBOEK

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 34.203.28.212 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
129 berichten.
admin admin schreef op maart 5, 2018 om 5:53 pm:
@ Manfred Horstmanshoff

Dank voor de reactie.
Inderdaad is een van de doelstellingen van de site min of meer vergeten dichters eerherstel te geven.
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit ROCKANJE schreef op maart 4, 2018 om 5:10 pm:
Wat een prachtig, melancholiek gedicht van Hessels, terecht aan de vergetelheid ontrukt. Ik ken zijn ‘Dichten is dromen met open ogen’ uit dezelfde bundel.
admin admin schreef op maart 3, 2018 om 2:24 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 09:
Bomans-De dubbelganger
Bert Bert schreef op februari 25, 2018 om 7:29 pm:
@ Marije

Altijd de mengeling van ernst en spot.
Dank voor het bericht.
Marije Marije schreef op februari 25, 2018 om 4:00 pm:
Ik vind vind het een grappig gedicht. Een beetje a la Brigitte Kaandorp"Ach, leef jij even voor mijn vandaag...?!
Bert Bert schreef op februari 25, 2018 om 2:53 pm:
@ Loukie

Jij bedankt voor je reactie. Het gedicht kenmerkt de scherpe observator Bomans.
Bert Bert schreef op februari 25, 2018 om 2:51 pm:
@ Linda

Leuk weer een reactie van je te krijgen. Als dichter was Bomans inderdaad geen grootheid, zoals ik schreef.
Dank voor het bericht.
Loukie Nak Loukie Nak uit Den Haag schreef op februari 25, 2018 om 8:05 am:
Tekst dichter me uit het hart gegrepen en beschrijving Bomans helemaal waar. Dank je wel.
Linda Hansen Linda Hansen uit Melbourne schreef op februari 25, 2018 om 1:41 am:
Leuk gedicht voor een ex Hollander, had veel plezier met 't taal gebruik, alleen heeft hij er geen mooi eind aan gemaakt.
Ik herinner me Bomans vaag dus heb geen ervaring met z'n gedichten

Linda
admin admin schreef op februari 10, 2018 om 4:47 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 06:

(voor Riekus Waskowsky)-Loesberg
Bert Bert schreef op februari 4, 2018 om 2:50 pm:
@ Anke

Dank voor de reactie.
De dichter was een scherpe, venijnige en kwetsbare man met een groot talent. Die kwaliteiten zorgden voor veel conflicten en droegen bij aan zijn ondergang. Van het talent kunnen we nog steeds genieten.
anke niehof anke niehof uit renkum schreef op februari 4, 2018 om 9:23 am:
Dit gedicht schuurt en knettert, is een beetje boosaardig, maar de uitleg van Bert geeft begrip. Ik vind het beeld dat je in een leeghoofd van alles kunt klutsen (zoals nepnieuws bijvoorbeeld) heel pregnant. De dichter zelf is verre van een leeghoofd.
admin admin schreef op januari 28, 2018 om 12:15 pm:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 4:

Theologie-Teister
Bert Bert schreef op januari 21, 2018 om 1:14 pm:
@ Karin

Dank voor de reactie en je waardering. Het gaat om "het grote beeld".
Karin Karin schreef op januari 21, 2018 om 3:53 am:
Het is inderdaad opvallend hoeveel beeldjes aangeboden worden van "het grote beeld". Niet alleen in kerken natuurlijk. Overigens een leuk gedicht, herkenbaar.
admin admin schreef op januari 1, 2018 om 1:19 am:
Hieronder de reacties op het gedicht van week 52:

Hooft: Geswinde grijsart die...
Bert Bert schreef op december 27, 2017 om 1:14 am:
@ Laurens

Het eerste deel is het makkelijkst te verklaren: Mithra is een zonnegod uit een Aziatische religie die in Rome veel aanhang kreeg in de eerste eeuwen van onze jaartelling. Hooft vergeleek zijn geliefde met de stralende zon.
Het tweede deel is lastiger: de geleerden zijn het daarover niet eens. De meest gehoorde verklaring is dat Granida begrepen moet worden als Gran-ida. “Gran” is groot in het Italiaans en ”ida” is een anagram van “dia” de vrouwelijke vorm van het Latijnse “dius” = goddelijk. Dan zou het tweede deel dus betekenen “grote godin”. Dat leek mij al met al redelijk, ware het niet dat een eerdere door Hooft aanbeden vrouw door hem Dia werd genoemd en daadwerkelijk Ida (Quekels) heette. Hij zou dan dus zijn latere vrouw een bijnaam geven die verwijst naar een eerdere vlam!
Granida is overigens ook de naam van een toneelstuk van Hooft.
Laurens Mostert Laurens Mostert schreef op december 26, 2017 om 9:29 pm:
Waarom noemde hij haar Mithra Granida?
Bert Bert schreef op december 26, 2017 om 4:49 pm:
@ Manfred Horstmanshoff

Dank voor de reactie. Prettig dat de aantekeningen in de smaak vallen. Deze zijn voor een deel ontleend aan anderen, voor een deel van eigen makelij. Toevallig heb ik het gedicht vanmiddag ook voorgelezen in eigen kring, om het te verduidelijken
Manfred Horstmanshoff Manfred Horstmanshoff uit ROCKANJE schreef op december 26, 2017 om 3:37 pm:
Wat een schitterend gedicht van Hooft! Prachtig die omslag halverwege van snel naar langzaam verlopen van de tijd. Eigenlijk moet je het hardop lezen. Dan wordt het nog duidelijker en gemakkelijker te begrijpen. Prima aantekeningen overigens. Dank!